Większość list „przykładów stron cennika” to zrzuty ekranu z jednym zdaniem pochwały pod każdym. To mówi, jak strona wygląda, ale nie dlaczego jest tak zbudowana ani ile wysiłku kosztuje kupującego zdobycie odpowiedzi. Ta galeria bierze 11 działających stron cennika SaaS znanych firm B2B, opisuje, co każda z nich faktycznie pokazuje w październiku 2026 roku, i wydobywa stojącą za nią decyzję: dla kogo strona jest zbudowana, czego oczekuje od odwiedzającego i jedną rzecz, którą przetestowalibyśmy, gdyby była nasza.
Każdą stronę oglądaliśmy w nowej sesji przeglądarki z Europy, więc niektóre ceny są w euro. Ceny często się zmieniają i różnią w zależności od regionu, dlatego opisujemy strukturę, a nie podajemy kwot. Każdy przykład linkuje do aktualnej strony, więc możesz to sprawdzić samodzielnie.
Na co zwracaliśmy uwagę na każdej stronie cennika
Strona cennika B2B ma trzy zadania, a większość zawodzi w jednym z nich:
- Pomóż kupującemu samodzielnie się zakwalifikować. W ciągu dziesięciu sekund odwiedzający powinien wiedzieć, który plan jest przeznaczony dla firmy takiej jak jego.
- Wyjaśnij model cenowy. Za stanowisko, za hosta, za wynik, za transakcję: jednostka ma większe znaczenie niż kwota, bo to ją będzie modelować dział finansów.
- Kieruj do właściwego następnego kroku. Samodzielna rejestracja dla małych zespołów, rozmowa z handlowcem w przypadku planów, które wymagają zakupów, przeglądu bezpieczeństwa i umów.
Przy każdym przykładzie opisujemy strukturę planów, sformułowanie wezwania do działania, elementy dowodowe i to, co wspiera komitet zakupowy (tabele porównawcze, FAQ, informacje o bezpieczeństwie). Jeśli chcesz poznać uzasadnienie zmiany tych elementów dla poszczególnych segmentów, opisuje to nasz przewodnik po spersonalizowanych stronach cennika B2B.
1. Slack: odznaka rekomendowanego planu i przełącznik rozliczeń
Strona cennika Slacka otwiera się nagłówkiem skierowanym wprost do firm („Choose a paid plan built for businesses”) i łagodniejszym zdaniem pod spodem, które utrzymuje darmowy plan w polu widzenia. Obok siebie stoją cztery plany: Free, Pro, Business+ i Enterprise+. Przy planach pojawia się etykieta „Recommended for you”, a Business+ ma oznaczenie „Best value”. Każdy płatny plan pokazuje miesięczną i roczną cenę za użytkownika, a gdy sprawdzaliśmy, przy płatnych planach widniał ograniczony czasowo rabat na start.
Co działa: listy funkcji są napisane jako rezultaty z krótkim wyjaśnieniem pod każdym („Messages are saved and searchable for 90 days”). Kupujący porównujący Free i Pro widzi dokładnie to ograniczenie, które będzie dla niego bolesne – historię wiadomości – bez otwierania tabeli porównawczej.
Co byśmy przetestowali: strona wymienia wiele funkcji AI w każdym planie, przez co kolumny są długie i podobne. Przetestowalibyśmy zwinięcie wspólnych funkcji i pokazanie w pierwszym ekranie tylko tego, co różni plany.
2. Notion: plany pogrupowane w dwie historie
Strona cennika Notion zaczyna się od zdania „One tool to run your company”, a dalej jest przełącznik miesięcznie/rocznie i wybór waluty. Cztery plany są podzielone pod dwoma nagłówkami: Free i Plus pod „Essentials for staying organized”, a Business i Enterprise pod nagłówkiem o przestrzeni roboczej AI. Business ma etykietę „Recommended”. Każda pozycja funkcji ma wyjaśnienie prostym językiem, np. czym jest „blok”.
Co działa: dwa nagłówki wykonują za Ciebie pracę samokwalifikacji. Osoba indywidualna lub mały zespół czyta pierwszą grupę, firma oceniająca AI i bezpieczeństwo – drugą. SAML SSO, weryfikacja domeny i prywatne przestrzenie zespołów są wymienione w planie Business, czyli dokładnie tam, gdzie zajrzy recenzent z IT.
Co byśmy przetestowali: selektor waluty jest u góry i domyślnie ustawia się według regionu. Dla kupującego B2B w firmie działającej w wielu krajach przetestowalibyśmy pokazanie waluty rozliczenia obok ceny, żeby przełącznik nie konkurował z wyborem planu.
3. Linear: cztery kolumny i długa tabela porównawcza
Strona cennika Linear jest najbardziej minimalistyczna na tej liście. Nagłówek to jedno słowo: „Pricing”. Każdy z czterech planów (Free, Basic, Business, Enterprise) pokazuje krótką listę zmian, zaczynając od „All Free features +” i tak dalej. Pod spodem jest linia social proof („Trusted by more than 40,000 companies”), a potem pełna tabela porównawcza pogrupowana według obszarów: Core, AI and agent workflows, Integrations, Team management, Analytics, Asks i Security.
Co działa: wzorzec „wszystko z poprzedniego planu, plus” utrzymuje każdą kartę krótką, a Enterprise wymienia to, o co pyta dział zakupów: faktury i zamówienia zakupu, SAML i SCIM, opiekę nad kontem. Plan Business ma zarówno przycisk samoobsługowy, jak i link „Skontaktuj się ze sprzedażą”, co pasuje do zespołów, które mogłyby kupić na dowolny z tych sposobów.
Co byśmy przetestowali: na stronie nie ma FAQ. Pytania o liczenie stanowisk i zmiany rozliczeń w trakcie okresu są na tym etapie częste, a krótkie FAQ pod tabelą prawdopodobnie oszczędziłoby kilka rozmów z supportem.
4. HubSpot: jedna strona dla kilku hubów, ze sprzedażą w wyższych planach
Strona cennika HubSpot otwiera się hasłem „Sales. Marketing. Service. All together.” i oferuje cztery poziomy: Free, Starter, Professional i Enterprise. Każdy ma jednozdaniowy opis, dla kogo jest przeznaczony („For growing teams”, „For mature teams”, „For sophisticated teams”). Plan darmowy jest oznaczony jako „Best value”. Starter ma przycisk „Buy now”; Professional i Enterprise pokazują zarówno „Buy now”, jak i „Talk to Sales”. Pod kartami sekcja porównania funkcji zaczyna się od szczegółów planów, takich jak limity użytkowników i koszt dodatkowych stanowisk, a stronę zamykają sekcje uporządkowane według wielkości zespołu.
Co działa: podwójne CTA w droższych planach. Część kupujących ze średnich firm chce kupić bez rozmowy, inni potrzebują wyceny, zakresu onboardingu i umowy. Oferowanie obu opcji sprawia, że żaden z tych typów nie odchodzi.
Co byśmy przetestowali: etykiety „Dla rosnących / dojrzałych / zaawansowanych zespołów” są niejasne. Przetestowalibyśmy zastąpienie ich konkretnymi kryteriami, takimi jak wielkość zespołu lub zadanie, do którego służy plan („Prowadź automatyczne programy nurturingowe”), by odwiedzający szybciej się w nich odnaleźli.
5. Jira: pole liczby użytkowników przed planami
Strona cennika Jira ma nagłówek „Transparent pricing for every team”. Nad planami znajdują się pole liczby użytkowników i przełącznik rozliczenia miesięcznego lub rocznego, więc ceny przeliczają się dla faktycznej liczby użytkowników odwiedzającego. Cztery plany to Free (do 10 użytkowników), Standard, Premium (oznaczony jako „Recommended”) i Enterprise, który pokazuje cenę tylko przy wybranym rozliczeniu rocznym. Długie FAQ wyjaśnia, jak liczony jest koszt subskrypcji, jak rozliczani są użytkownicy, opcje płatności i różnicę między Premium a Enterprise.
Co działa: pole z wielkością zespołu zamienia cenę katalogową za użytkownika w odpowiedź na pytanie „ile nas to będzie kosztować”. To liczba, której kupujący potrzebuje do wniosku budżetowego, i oszczędza mu pracy w arkuszu kalkulacyjnym. FAQ odpowiada na pytania, które zada dział finansów.
Co byśmy przetestowali: ukrycie cen Enterprise za przełącznikiem rozliczenia rocznego łatwo przeoczyć. Przetestowalibyśmy krótką linijkę na karcie Enterprise informującą, że wymagane jest rozliczenie roczne, zamiast polegać na stanie przełącznika.
6. Figma: typy licencji objaśnione w każdym planie
Nagłówek strony cennika Figmy brzmi „Pick your plan, choose your seats”. Każdy płatny plan (Professional, Organization, Enterprise) wymienia trzy typy licencji: Full, Dev i Collab, każdy z własną ceną i limitem kredytów AI. Każdy plan ma blok „Why choose”, który zaczyna się od „Choose this plan if you:” i trzech krótkich kryteriów. Strona kończy się FAQ o cenach, które wyjaśnia, czym jest licencja, jak rozliczane są licencje dodane w trakcie roku i jak przejść na niższy plan.
Co działa: punkty „Wybierz ten plan, jeśli” to najczytelniejsze narzędzie samokwalifikacji w tej galerii. „Jesteś firmą, która projektuje produkty w całej organizacji” i „Potrzebujesz podstawowych zabezpieczeń” mówią kupującemu dokładnie, gdzie pasuje.
Co byśmy przetestowali: trzy typy stanowisk razy trzy plany to dziewięć cen do przetrawienia. Mały kalkulator struktury stanowisk („5 projektantów, 10 developerów, 30 recenzentów”) pokazałby sumę i urealnił model rozliczeń.
7. Intercom: cennik za wyniki plus kalkulator kosztów
Strona cennika Intercom sprzedaje dwa produkty razem: helpdesk (wyceniany za stanowisko) i agenta AI, Fin (wycenianego za rozwiązaną sprawę). Trzy plany, Essential, Advanced i Expert, podają cenę za rozwiązanie i cenę za stanowisko, a pod nimi kluczowe funkcje. Osobna karta dotyczy korzystania z Fin z innym helpdeskiem, bez wymaganych stanowisk. Niżej są dodatki, kalkulator kosztów („Find the right plan for your team”), kalkulator ROI i program dla startupów.
Co działa: gdy jednostka rozliczeniowa jest nietypowa (płatność za każde rozwiązanie przez AI), kalkulator jest niemal obowiązkowy. Intercom umieszcza na stronie dwa: jeden do kosztów i jeden do oszczędności, więc lider działu wsparcia może zbudować uzasadnienie biznesowe bez rozmowy ze sprzedażą.
Co byśmy przetestowali: kalkulatory znajdują się sporo poniżej planów. Dla odwiedzających po raz pierwszy, którzy nigdy nie kupowali AI rozliczanego za efekty, przetestowalibyśmy przeniesienie kalkulatora kosztów bezpośrednio pod karty planów.
8. Zendesk: najpopularniejszy plan i FAQ o tym, jak działa cennik
Strona cennika Zendesk pozwala odwiedzającemu wybrać między cennikiem obsługi klienta, obsługi pracowników i contact center, zanim pokaże plany. Dalej są cztery pakiety, każdy z jednozdaniowym opisem zespołu, do którego pasuje („For teams that have outgrown a shared inbox”). Suite Professional jest oznaczony jako „Most popular”. Najwyższy pakiet ma CTA „Talk to Sales”, pozostałe „Buy now”. Stronę uzupełniają polecane dodatki, kalkulator oszczędności i FAQ zaczynające się od pytania „How is Zendesk pricing structured?”.
Co działa: opisy planów są napisane jak drabina dojrzałości. Każdy poziom opisuje moment, w którym zespół wyrasta z poprzedniego, czyli tak, jak liderzy działów wsparcia myślą o przejściu na wyższy plan. FAQ wyjaśnia składniki kosztów prostym językiem (subskrypcja podstawowa, funkcje rozliczane według użycia, dodatki, rozliczenie roczne a miesięczne).
Co byśmy przetestowali: kalkulator zawiera zastrzeżenie, że wyniki są poglądowe, co jest uczciwe. Przetestowalibyśmy połączenie go z jednym przykładem wyliczenia dla zespołu o podanej wielkości, żeby odwiedzający zobaczyli realistyczny wynik, zanim wpiszą własne liczby.
9. Datadog: ceny za host z selektorem produktów
Strona cennika Datadog zaczyna się od długiego selektora produktów (infrastruktura, APM, logi, bezpieczeństwo i wiele innych), bo każdy produkt jest wyceniany według własnej jednostki. Widok infrastruktury pokazuje plany Free, Pro i Enterprise wyceniane za host miesięcznie, z adnotacją o stawce rocznej i na żądanie pod każdym, a obok pakiety DevSecOps. Rabaty wolumenowe dla dużych wdrożeń kierują do „Contact us”. Tabela porównawcza poniżej podaje limity, takie jak retencja metryk i przydziały kontenerów.
Co działa: strona uczciwie przedstawia złożony model. Zamiast wciskać wszystko w trzy pakiety, pozwala inżynierowi wybrać oceniany produkt i zobaczyć jego dokładną jednostkę rozliczeniową. To wyraz szacunku dla technicznego kupującego, który i tak sprawdzi obliczenia.
Co byśmy przetestowali: lista produktów jest na tyle długa, że nowy odwiedzający może nie wiedzieć, od czego zacząć. Przetestowalibyśmy krótką podpowiedź „większość zespołów zaczyna od” na górze selektora.
10. Stripe: pay-as-you-go obok wyceny indywidualnej
Cennik Stripe ma tylko dwie opcje: Standard, czyli stawkę za transakcję w modelu pay-as-you-go z informacją, że nie ma opłat za uruchomienie ani miesięcznych, oraz Custom dla dużych wolumenów lub nietypowych modeli biznesowych, kierowaną do „Skontaktuj się ze sprzedażą”. Karta Custom wymienia, co można negocjować: wycenę interchange-plus, rabaty wolumenowe, rabaty za wiele produktów i stawki dla poszczególnych krajów.
Co działa: wypisanie, co może obejmować indywidualna umowa, zamienia „Skontaktuj się z działem sprzedaży” z czarnej skrzynki w konkretną rozmowę. Osoba odpowiedzialna za finanse w firmie o dużym wolumenie wie dokładnie, o co pytać.
Co byśmy przetestowali: nic na karcie Standard nie mówi, od jakiego wolumenu plan Custom zaczyna mieć sens. Orientacyjny próg pomógłby średnim firmom zdecydować, czy rozmawiać ze sprzedażą teraz, czy później.
11. Gong: bez cen, tylko czynniki i krótki formularz
Strona cennika Gong nie pokazuje żadnych liczb. Po nagłówku („Get the scoop on Gong pricing”) następują trzy czynniki, które wpływają na cenę: licencje wyceniane za użytkownika, opłata za platformę zależna od liczby użytkowników i integracje bez dodatkowych kosztów. Wieloetapowy formularz zaczyna się od jednego pytania o wielkość zespołu, z czterema przedziałami. Obok formularza są oceny analityków i serwisów z opiniami.
Co działa: jeśli nie publikujesz cen, wyjaśnij model. Gong mówi kupującemu, z czego składa się rachunek, żeby mógł oszacować przedział przed rozmową. Pierwszy krok formularza to jedno kliknięcie w przedział wielkości zespołu, co jest znacznie łatwiejsze niż pełny formularz kontaktowy.
Co byśmy przetestowali: typowy przedział cenowy na start dla małego zespołu. Nawet szeroki przedział pozwoliłby mniejszym kupującym samodzielnie się zakwalifikować lub odpaść, zanim zainwestują czas.
Wspólne wzorce w przykładach
- Tekst pozwalający się samodzielnie zakwalifikować wygrywa z listą funkcji. „Choose this plan if you” w Figmie, opisy dojrzałości w Zendesku i dwa nagłówki w Notion pomagają odwiedzającemu umiejscowić się, zanim przeczyta o funkcjach.
- Jednostka jest wyjaśniona, a nie tylko wyceniona. Datadog (za host), Intercom (za rozwiązanie), Figma (za typ stanowiska) i Gong (za użytkownika plus opłata za platformę) poświęcają sporo miejsca temu, jak powstaje rachunek.
- Najwyższy plan kieruje do sprzedaży, środkowy często oferuje obie opcje. HubSpot i Linear pokazują opcje samoobsługowe i kontakt ze sprzedażą przy tym samym planie ze środka lub góry cennika.
- Kwestie bezpieczeństwa i zakupowe są na karcie enterprise. SSO, SCIM, logi audytowe, płatność na fakturę i SLA są wymienione wprost, bo osoba z IT lub działu zakupów będzie ich szukać.
- Kalkulatory pojawiają się, gdy model jest nieznany. Pole wielkości zespołu w Jira, estymatory Intercomu i kalkulator oszczędności Zendesk istnieją po to, by odpowiedzieć na pytanie „ile nas to będzie kosztować”.
- Jeden wyróżniony plan. Prawie każda strona oznacza jeden pakiet jako polecany, najpopularniejszy lub najbardziej opłacalny.
Żadna z tych stron nie pokazuje różnych treści różnym typom firm, przynajmniej nie w widoczny sposób. Większość wciąż pokazuje jedną wersję strony pięcioosobowemu startupowi i zespołowi IT dużego przedsiębiorstwa. Od tego zaczyna się personalizacja strony cennika: zmiana rekomendowanego planu, dowodów i CTA według segmentu przy cenach identycznych dla wszystkich. Ten przewodnik prowadzi przez budowę krok po kroku.
Checklista strony cennika dla B2B SaaS
Użyj tego, by porównać własną stronę cennika z powyższymi wzorcami:
- Każdy plan ma jedno zdanie, które mówi, dla kogo jest przeznaczony, w kategoriach, które kupujący może sprawdzić (wielkość zespołu, przypadek użycia, wymaganie).
- Jednostka rozliczeniowa jest nazwana i wyjaśniona, z przykładem, jeśli jest nietypowa.
- Widoczne są ceny miesięczne i roczne albo przełącznik jest oczywisty.
- Wyróżniony jest dokładnie jeden plan, a powód jest jasny.
- Plan Enterprise wprost wymienia elementy związane z bezpieczeństwem, zgodnością i zakupami.
- Plan, w którym samoobsługa i sprzedaż się nakładają, oferuje obie ścieżki.
- Jeśli ceny są ukryte, strona wyjaśnia, co na nie wpływa i co nastąpi po wysłaniu formularza.
- FAQ obejmuje liczenie stanowisk, zmiany rozliczeń, obniżenie planu i rezygnację.
- Jest kalkulator lub rozpisany przykład, jeśli jednostką rozliczenia nie jest stanowisko.
- Strona jest testowana pod kątem własnego celu (wybór planu lub rozpoczęcie formularza kontaktu ze sprzedażą), a nie tylko rejestracji.
O samym formularzu przeczytasz w tekście o formularzu pozyskiwania leadów B2B – jakie pola i kiedy zbierać. Jeśli chcesz porównać, jak budowane są inne typy stron, zobacz nasze przykłady landing page’y B2B, towarzyszącą im galerię przykładów stron głównych B2B oraz omówienie przykładów stron prośby o demo. Jak wyceniamy Markettailor, sprawdzisz na naszej stronie z cennikiem.
Najczęściej zadawane pytania
Co składa się na dobrą stronę cennika SaaS?
Dobra strona cennika SaaS pozwala kupującemu w kilka sekund znaleźć właściwy plan, zrozumieć jednostkę rozliczeniową i zrobić następny krok zgodny z jego procesem zakupowym. W praktyce oznacza to krótką linijkę „dla kogo” przy każdym planie, jeden wyróżniony pakiet, tabelę porównawczą, FAQ o rozliczeniach oraz zarówno ścieżkę samoobsługową, jak i kontakt z handlowcem tam, gdzie się nakładają.
Czy firmy B2B powinny pokazywać ceny na stronie cennika?
Pokazuj ceny zawsze, gdy znacząca część kupujących może kupić bez negocjacji. Jeśli każda transakcja jest indywidualna, wyjaśnij, co wpływa na cenę – tak jak Gong robi to z licencjami na użytkownika i opłatą za platformę – i zadbaj, by pierwszy krok formularza był lekki. Ukrywanie zarówno ceny, jak i modelu cenowego to wersja, która traci kupujących.
Ile planów powinna mieć strona cennika?
Większość przykładów tutaj ma trzy lub cztery plany: zwykle darmowy lub podstawowy, jeden lub dwa samoobsługowe i plan enterprise kierowany do sprzedaży. Więcej niż cztery zwykle oznacza, że plany nie są wystarczająco zróżnicowane albo strona miesza produkty, które potrzebują własnych stron, co Datadog rozwiązuje selektorem produktów.
Co powinien wymieniać plan Enterprise?
Elementy, które sprawdza osoba weryfikująca z działu bezpieczeństwa, IT lub zakupów: SSO i SCIM, narzędzia administracyjne, logi audytowe, lokalizacja danych, SLA dostępności, poziom wsparcia, płatność na fakturę lub zamówienie (PO) oraz indywidualne warunki. Linear, Notion i Jira wymieniają je bezpośrednio na karcie planu enterprise.
Jak testować stronę cennika przy małym ruchu?
Testuj większe zmiany, takie jak opisy planów czy wyróżniony plan, mierz częste zdarzenie, np. kliknięcia kart planów czy rozpoczęcia formularza sprzedażowego, a nie zamknięte transakcje, i prowadź testy wystarczająco długo, by objęły pełny tydzień zakupowy. Nasz kalkulator testów A/B pokazuje, ile musi trwać test przy Twoim ruchu.