De meeste lijstjes met "voorbeelden van prijspagina's" zijn screenshots met een zin lof eronder. Dat vertelt je hoe een pagina eruitziet, niet waarom hij zo gebouwd is of wat het de koper kost om een antwoord te krijgen. Deze galerij neemt 11 live SaaS-prijspagina's van bekende B2B-bedrijven, beschrijft wat elk ervan in oktober 2026 echt laat zien en haalt de beslissing erachter naar boven: voor wie de pagina is gebouwd, wat hij de bezoeker vraagt te doen, en het ene ding dat wij zouden testen als hij van ons was.
We bekeken elke pagina in een nieuwe browsersessie vanuit Europa, dus sommige prijzen staan in euro. Prijzen veranderen vaak en verschillen per regio, dus we beschrijven de structuur in plaats van bedragen te noemen. Elk voorbeeld linkt naar de live pagina, zodat je het zelf kunt controleren.
Waar we op letten bij elke prijspagina
Een B2B-prijspagina heeft drie taken, en de meeste falen in één ervan:
- Help de koper zichzelf te kwalificeren. Binnen tien seconden moet een bezoeker weten welk abonnement bedoeld is voor een bedrijf zoals het zijne.
- Leg het prijsmodel uit. Per seat, per host, per resultaat, per transactie: de eenheid is belangrijker dan het bedrag, want daarmee gaat finance rekenen.
- Stuur door naar de juiste volgende stap. Zelf aanmelden voor kleine teams, een salesgesprek voor de abonnementen waarbij inkoop, securityreview en contracten komen kijken.
Bij elk voorbeeld noemen we de opbouw van de abonnementen, de formulering van de call-to-action, de bewijselementen en wat een buying committee ondersteunt (vergelijkingstabellen, FAQ's, notities over security). Wil je de redenering achter het aanpassen van deze elementen per segment, dan behandelt onze gids over gepersonaliseerde prijspagina's voor B2B die kant.
1. Slack: badge voor aanbevolen plan en een schakelaar voor facturering
De prijspagina van Slack opent met een kop die zich nadrukkelijk op bedrijven richt ("Choose a paid plan built for businesses") en een zachtere regel eronder die het gratis plan in beeld houdt. Vier pakketten staan naast elkaar: Free, Pro, Business+ en Enterprise+. Op de plannen staat een label "Recommended for you", en Business+ heeft een tag "Best value". Elk betaald plan toont zowel de maandelijkse als de jaarlijkse prijs per gebruiker, en toen wij keken, stond er een tijdelijke introductiekorting bij de betaalde pakketten.
Wat werkt: de functielijsten zijn geschreven als resultaten, met onder elk een korte uitleg ("Messages are saved and searchable for 90 days"). Een koper die Free en Pro vergelijkt, ziet precies de beperking die hem gaat raken, de berichtgeschiedenis, zonder een vergelijkingstabel te openen.
Wat wij zouden testen: de pagina noemt bij elk pakket veel AI-functies, waardoor de kolommen lang en gelijkvormig worden. Wij zouden testen of we de gedeelde functies kunnen inklappen en boven de vouw alleen tonen wat er tussen de pakketten verschilt.
2. Notion: pakketten gegroepeerd in twee verhalen
De prijspagina van Notion begint met de regel "One tool to run your company", gevolgd door een schakelaar voor maandelijks of jaarlijks en een valutakiezer. De vier abonnementen zijn verdeeld over twee kopjes: Free en Plus onder "Essentials for staying organized", en Business en Enterprise onder een kop over de AI-werkruimte. Business heeft een label "Recommended". Elke featureregel heeft een uitleg in gewone taal, bijvoorbeeld wat een "block" is.
Wat werkt: de twee koppen doen het zelfkwalificatiewerk voor je. Een individu of klein team leest de eerste groep, een bedrijf dat AI en beveiliging beoordeelt de tweede. SAML SSO, domeinverificatie en privé-teamspaces staan bij Business, precies waar een IT-beoordelaar gaat kijken.
Wat wij zouden testen: de valutakiezer staat bovenaan en stelt zich in op regio. Voor een B2B-koper in een bedrijf dat in meerdere landen actief is, zouden we testen of we de factuurvaluta naast de prijs tonen, zodat de schakelaar niet concurreert met de keuze voor een abonnement.
3. Linear: vier kolommen en een lange vergelijkingstabel
De prijspagina van Linear is de meest minimale in deze lijst. De kop is één woord, "Pricing." Vier abonnementen (Free, Basic, Business, Enterprise) tonen elk een korte lijst van wat er verandert, beginnend met "All Free features +" enzovoort. Daaronder staat een regel social proof ("Trusted by more than 40,000 companies") en daarna een volledige vergelijkingstabel, gegroepeerd in Core, AI and agent workflows, Integrations, Team management, Analytics, Asks en Security.
Wat werkt: het patroon "alles uit het vorige plan, plus" houdt elke kaart kort, en Enterprise noemt wat inkoop vraagt: facturering per factuur en inkooporder, SAML en SCIM, accountmanagement. Business heeft zowel een selfserviceknop als een link "Contact sales", wat past bij teams die op beide manieren kunnen kopen.
Wat we zouden testen: er staat geen FAQ op de pagina. Vragen over het tellen van gebruikers en wijzigingen in facturatie halverwege een periode komen in deze fase veel voor, en een korte FAQ onder de tabel zou waarschijnlijk een paar supportgesprekken schelen.
4. HubSpot: één pagina voor meerdere hubs, met sales bij de hogere tiers
De prijspagina van HubSpot opent met "Sales. Marketing. Service. All together." en biedt vier niveaus: Free, Starter, Professional en Enterprise. Elk niveau heeft een beschrijving van één regel over voor wie het is ("For growing teams", "For mature teams", "For sophisticated teams"). Het gratis niveau is gemarkeerd als "Best value". Starter heeft een knop "Buy now"; Professional en Enterprise tonen zowel "Buy now" als "Talk to Sales". Onder de kaarten begint een sectie om functies te vergelijken met abonnementsdetails zoals gebruikerslimieten en kosten voor extra seats, en de pagina sluit af met secties die zijn ingedeeld op teamgrootte.
Wat werkt: de dubbele CTA bij de dure tiers. Sommige mid-marketkopers willen kopen zonder gesprek, terwijl anderen een offerte, onboardingafspraken en een contract nodig hebben. Door beide aan te bieden haakt geen van beide types af.
Wat wij zouden testen: de labels "For growing / mature / sophisticated teams" zijn vaag. Wij zouden testen of we ze vervangen door concrete kenmerken zoals teamgrootte of de taak waarvoor het pakket is ("Run automated nurture programs"), zodat bezoekers zichzelf sneller kunnen plaatsen.
5. Jira: een invoerveld voor teamgrootte vóór de abonnementen
De prijspagina van Jira gebruikt de kop "Transparent pricing for every team." Boven de abonnementen staan een veld voor teamgrootte en een schakelaar voor maandelijks of jaarlijks, zodat de prijzen worden herberekend voor het werkelijke aantal gebruikers van de bezoeker. De vier abonnementen zijn Free (tot 10 gebruikers), Standard, Premium (gemarkeerd als "Recommended") en Enterprise, dat alleen een prijs toont als jaarlijkse facturatie is gekozen. Een lange FAQ behandelt hoe de abonnementskosten worden berekend, hoe gebruikers worden gefactureerd, betaalopties en het verschil tussen Premium en Enterprise.
Wat werkt: het invoerveld voor teamgrootte maakt van een lijstprijs per gebruiker "wat dit ons gaat kosten". Dat is het getal dat een koper nodig heeft voor een budgetaanvraag, en het scheelt een stap in een spreadsheet. De FAQ beantwoordt de vragen die finance gaat stellen.
Wat wij zouden testen: Enterprise-prijzen verbergen achter de schakelaar voor jaarlijkse facturering valt makkelijk over het hoofd te zien. Wij zouden een korte regel op de Enterprise-kaart testen die zegt dat jaarlijkse facturering verplicht is, in plaats van te vertrouwen op de stand van de schakelaar.
6. Figma: soorten seats uitgelegd binnen elk abonnement
De kop van de prijspagina van Figma is "Pick your plan, choose your seats." Elk betaald abonnement (Professional, Organization, Enterprise) noemt drie typen seats, Full, Dev en Collab, elk met een eigen prijs en tegoed aan AI-credits. Elk abonnement heeft een blok "Why choose" dat begint met "Choose this plan if you:", gevolgd door drie korte kenmerken. De pagina eindigt met een prijs-FAQ die uitlegt wat een seat is, hoe seats die halverwege het jaar worden toegevoegd worden gefactureerd, en hoe je downgradet.
Wat werkt: de opsommingen onder "Kies dit plan als je" zijn het duidelijkste zelfkwalificatiemiddel in deze galerij. "Een bedrijf bent dat producten ontwerpt in je hele organisatie" en "Basisbeveiliging nodig hebt" vertellen een koper precies waar hij thuishoort.
Wat we zouden testen: drie soorten seats maal drie abonnementen zijn negen prijzen om te verwerken. Een kleine calculator voor de seatmix ("5 designers, 10 developers, 30 reviewers") zou een totaal laten zien en het seatmodel concreet maken.
7. Intercom: prijzen op basis van resultaat plus een kostencalculator
De prijspagina van Intercom verkoopt twee producten samen: de helpdesk (geprijsd per seat) en de AI-agent Fin (geprijsd per opgelost resultaat). Drie abonnementen, Essential, Advanced en Expert, vermelden elk de prijs per resultaat en de prijs per seat, gevolgd door de belangrijkste functies. Een aparte kaart gaat over Fin gebruiken met een andere helpdesk, zonder seats. Verderop staan add-ons, een kostencalculator ("Find the right plan for your team"), een ROI-calculator en een startupprogramma.
Wat werkt: als de prijseenheid onbekend is (betalen per AI-resolutie), is een rekentool bijna verplicht. Intercom zet er twee op de pagina, één voor kosten en één voor besparingen, zodat een supportmanager de businesscase kan opbouwen zonder salesgesprek.
Wat we zouden testen: de calculators staan ver onder de pakketten. Voor eerste bezoekers die nog nooit resultaatgebaseerde AI hebben gekocht, zouden we testen of het verplaatsen van de kostencalculator direct onder de pakketkaarten werkt.
8. Zendesk: populairste pakket en een FAQ over hoe de prijzen werken
Op de prijspagina van Zendesk kiest de bezoeker tussen prijzen voor klantenservice, medewerkersservice en contactcenter voordat de pakketten verschijnen. Daarna volgen vier pakketten, elk met een beschrijving van één zin van het team waarvoor het geschikt is ("For teams that have outgrown a shared inbox"). Suite Professional is gemarkeerd als "Most popular". Het hoogste pakket gebruikt "Talk to Sales", de andere "Buy now". Uitgelichte add-ons, een besparingscalculator en een FAQ die opent met "How is Zendesk pricing structured?" maken de pagina compleet.
Wat werkt: de beschrijvingen van de abonnementen zijn geschreven als een volwassenheidsladder. Elk niveau beschrijft het punt waarop een team het vorige ontgroeit, en zo denken supportmanagers over upgraden. De FAQ legt de kostenonderdelen helder uit (basisabonnement, functies op basis van gebruik, add-ons, jaarlijks vs. maandelijks).
Wat wij zouden testen: de calculator bevat een disclaimer dat de resultaten illustratief zijn, wat eerlijk is. Wij zouden testen of we hem combineren met één uitgewerkt voorbeeld, een team van een genoemde omvang, zodat bezoekers een realistische uitkomst zien voordat ze hun eigen cijfers invoeren.
9. Datadog: prijzen per host met een productkiezer
De prijspagina van Datadog begint met een lange productkiezer (infrastructure, APM, logs, security en nog veel meer), omdat elk product op een eigen eenheid wordt geprijsd. De infrastructuurweergave toont de pakketten Free, Pro en Enterprise, geprijsd per host per maand, met onder elk een notitie over het jaar- versus on-demandtarief, en daarnaast DevSecOps-bundels. Volumekortingen voor grote implementaties verwijzen naar "Contact us." Een vergelijkingstabel daaronder noemt limieten zoals bewaartermijn van metrics en containertoewijzingen.
Wat werkt: de pagina is eerlijk over een complex model. In plaats van alles in drie niveaus te persen, laat ze een engineer het product kiezen dat hij evalueert en de exacte eenheid daarvan zien. Dat respecteert een technische koper die de berekening gaat controleren.
Wat wij zouden testen: de productlijst is zo lang dat een nieuwe bezoeker misschien niet weet waar hij moet beginnen. Wij zouden een korte hint "de meeste teams beginnen met" boven aan de keuzelijst testen.
10. Stripe: pay-as-you-go naast maatwerk
De prijspagina van Stripe heeft maar twee opties: Standard, een pay-as-you-go-tarief per transactie met de vermelding dat er geen opstart- of maandkosten zijn, en Custom, voor grote volumes of ongebruikelijke bedrijfsmodellen, met een doorverwijzing naar "Contact sales". De Custom-kaart somt op waarover te onderhandelen valt: interchange-plus-prijzen, volumekortingen, kortingen voor meerdere producten en landspecifieke tarieven.
Wat werkt: door op te sommen wat een maatwerkdeal kan bevatten, verandert "Neem contact op met sales" van een black box in een concreet gesprek. Een financieel verantwoordelijke bij een bedrijf met hoge volumes weet precies waar hij naar moet vragen.
Wat we zouden testen: nergens op de Standard-kaart staat vanaf welk volume Custom zinvol wordt. Een globale drempel zou middelgrote bedrijven helpen beslissen of ze nu of later met sales gaan praten.
11. Gong: geen prijzen, alleen de factoren en een kort formulier
De prijspagina van Gong toont geen bedragen. Na de kop ("Get the scoop on Gong pricing") volgen de drie factoren die de prijs bepalen: licenties geprijsd per gebruiker, een platformvergoeding op basis van het aantal gebruikers en integraties zonder meerkosten. Een formulier in stappen begint met één vraag, teamgrootte, met vier bereiken. Beoordelingen van analisten en reviewsites staan naast het formulier.
Wat werkt: als je geen prijzen publiceert, leg dan het model uit. Gong vertelt de koper waaruit de rekening bestaat, zodat die vóór het gesprek een bandbreedte kan inschatten. De eerste formulierstap is één klik op een bandbreedte voor teamgrootte, wat veel makkelijker is dan een volledig contactformulier.
Wat wij zouden testen: een typische startbandbreedte voor een klein team. Zelfs een brede bandbreedte zou kleinere kopers in staat stellen zichzelf in of uit te sluiten voordat ze tijd investeren.
Patronen in de voorbeelden
- Tekst voor zelfkwalificatie werkt beter dan lijsten met functies. Figma's "Choose this plan if you", de volwassenheidsbeschrijvingen van Zendesk en de twee koppen van Notion helpen de bezoeker allemaal zichzelf te plaatsen voordat hij functies leest.
- De eenheid wordt uitgelegd, niet alleen geprijsd. Datadog (per host), Intercom (per resultaat), Figma (per type seat) en Gong (per gebruiker plus platformvergoeding) besteden flink wat ruimte aan hoe de rekening tot stand komt.
- Het hoogste niveau leidt naar sales, het middelste biedt vaak beide. HubSpot en Linear tonen self-service- en salesopties bij hetzelfde midden- tot hogere abonnement.
- Beveiligings- en inkooponderwerpen staan op de enterprisekaart. SSO, SCIM, auditlogs, betalen op factuur en SLA's worden expliciet genoemd, omdat een beoordelaar van IT of inkoop ernaar zoekt.
- Calculators verschijnen als het model onbekend is. Het invoerveld voor teamgrootte van Jira, de schattingstools van Intercom en de besparingscalculator van Zendesk bestaan allemaal om te beantwoorden "wat gaat dit ons kosten".
- Eén uitgelicht abonnement. Bijna elke pagina markeert één niveau als aanbevolen, populairst of beste keuze.
Geen van deze pagina's toont verschillende content aan verschillende typen bedrijven, in elk geval niet zichtbaar. De meeste tonen nog steeds één versie van de pagina aan een startup van vijf mensen en aan een enterprise-IT-team. Daar begint personalisatie van de prijspagina: het aanbevolen abonnement, het bewijs en de CTA per segment aanpassen, terwijl de prijzen voor iedereen gelijk blijven. Die gids loopt de opbouw stap voor stap door.
Checklist prijspagina voor B2B SaaS
Gebruik dit om je eigen prijspagina te toetsen aan de patronen hierboven:
- Elk abonnement heeft één zin die zegt voor wie het is, in termen die een koper kan controleren (teamgrootte, use case, vereiste).
- De prijseenheid wordt benoemd en uitgelegd, met een voorbeeld als die ongebruikelijk is.
- Maandelijkse en jaarlijkse prijzen zijn allebei zichtbaar, of de schakelaar is duidelijk.
- Precies één abonnement is uitgelicht, en de reden is duidelijk.
- Enterprise noemt security, compliance en inkoop expliciet.
- Het abonnement waar self-service en sales overlappen, biedt beide routes.
- Zijn de prijzen verborgen, dan legt de pagina uit wat ze bepaalt en wat er na het formulier gebeurt.
- Een FAQ behandelt het tellen van gebruikers, wijzigingen in facturatie, downgrades en opzeggingen.
- Er is een calculator of uitgewerkt voorbeeld als de eenheid niet per gebruiker is.
- De pagina wordt getest op haar eigen doel (abonnementskeuze of starts van het salesformulier), niet alleen op aanmeldingen.
Voor het formulier zelf behandelt ons artikel over het B2B-formulier voor leadgeneratie welke velden je vraagt en wanneer. Wil je vergelijken hoe andere paginatypen zijn opgebouwd, bekijk dan onze voorbeelden van B2B-landingspagina's, de bijbehorende galerij met voorbeelden van B2B-homepages en de analyse van voorbeelden van demoaanvraagpagina's. Hoe we Markettailor prijzen, zie je op onze prijspagina.
Veelgestelde vragen
Wat maakt een goede SaaS-prijspagina?
Een goede SaaS-prijspagina laat een koper binnen seconden het juiste abonnement vinden, de prijseenheid begrijpen en de volgende stap zetten die bij zijn koopproces past. In de praktijk betekent dat een korte regel "voor wie het is" bij elk abonnement, één uitgelicht niveau, een vergelijkingstabel, een FAQ over facturering, en zowel een selfserviceroute als een salesroute waar die elkaar overlappen.
Moeten B2B-bedrijven prijzen op de prijspagina tonen?
Toon prijzen als een flink deel van de kopers zonder onderhandeling kan kopen. Is elke deal maatwerk, leg dan uit wat de prijs bepaalt, zoals Gong doet met licenties per gebruiker en platformkosten, en maak de eerste formulierstap licht. De versie waarin zowel de prijs als het model verborgen blijft, is de versie die kopers kost.
Hoeveel abonnementen moet een prijspagina hebben?
De meeste voorbeelden hier gebruiken er drie of vier, meestal een gratis of instappakket, één of twee self-servicepakketten en een enterprise-pakket dat naar sales leidt. Meer dan vier betekent meestal dat de abonnementen niet genoeg van elkaar verschillen of dat de pagina producten mengt die een eigen pagina nodig hebben, wat Datadog oplost met zijn productkiezer.
Wat moet er in het enterpriseplan staan?
De punten die een beoordelaar van security, IT of inkoop controleert: SSO en SCIM, beheerinstellingen, auditlogs, dataresidentie, uptime-SLA, supportniveau, betaling op factuur of inkooporder en maatwerkvoorwaarden. Linear, Notion en Jira zetten deze direct op de enterprise-kaart.
Hoe test je een prijspagina met weinig verkeer?
Test grotere wijzigingen zoals planbeschrijvingen of het uitgelichte plan, meet een frequente gebeurtenis zoals klikken op plankaarten of gestarte salesformulieren in plaats van gesloten deals, en laat tests lang genoeg lopen om een volledige koopweek te dekken. Onze A/B-testcalculator laat zien hoe lang een test bij jouw verkeer nodig heeft.